Çöl Kitabı

“Kara Kütüphane” diye bir blog buldum,  enfes, herkese tavsiye ederim. Onu görünce ne zamandır kitap tanıtmadığım, eleştirmediğim aklıma geldi. Tembellik başa bela!

En son okuduğum kitap Mine G. Kırıkkanat’ın “Umudun Kırık Kanatlarında” ama ondan bahsetmeyeceğim.  Bahsedeceğim kitap “Çöl Kitabı”.

Yazar Maurizio Maggiani.

Şahsen aile tarihine dayalı romanları seviyorum. Belki yaş ilerledikçe anılar daha değerli hale geliyordur?

Ama “Çöl Kitabı” sadece aile tarihine dayanmıyor. Öykü içinde öykü anlatımıyla usta işi bir kurgu sunuyor, okuruna.

Bunun yanısıra oryantalist bir romantizm taşıdığı kesin. Bu kötü mü? Bence değil. Çünkü aslında Türk Levantenlerini anlamak açısından da ciddi  psikolojik ve  toplumsal ipuçları veriyor.

Bugüne kadar okumaktan pişman olduğum   tek bir İtalyan yazar bile olmadı ve Maggiani de onlardan biri. Belki de bunun sebebi, hayata duyulan bir sevginin, bütün İtalyan öykülerinde  Akdeniz güneşi gibi parıldamasıdır?

 Normalde kurgusu  bu kadar girift bir kitap okuru fevaklâde yorar. Şurasını itiraf etmeliyim, ben de biraz yoruldum. Buna rağmen hikâyelemedeki yalınlık ve içtenlik yazarın, Mısır çöllerinde sizinle dolaştığını hissettirecek kadar güçlü. Kurgunun çetinliği sadece anlatılan öykülerin iç içe geçmesiyle ortaya çıkmıyor. Öykülerin sahibinin hayatının diğer insanlarla etkileşiminden de ortaya çıkıyor ki bu da okuru biraz daha emek sarf etmeye zorluyor.

“Çöl Kitabı” yalınlığı ve içtenliğiyle derhal kafanızda sepya bir fotoğraf  yaratıyor. Böylece siz baharat, dışkı ve ter kokan bir Mısır pazarının ortasına düşüveriyorsunuz.

“Çöl Kitabı”  kütüphanesinde İtalyan yazarlar bölümü açmak isteyenler için iyi bir örnek. Bence okunmaya değer.