Antonio Tabucchi: “Zaman Hızla Yaşlanıyor”

Pek uzun bir zamandır hiç kitap tanıtmamışım. Bırakın kitap tanıtmayı, bloğu resmen kaderine terk etmişim.

Antonio Tabucchi’nin “ Zaman Hızla Yaşlanıyor” adlı kitabından bahsetmek istiyorum.

Tabucchi, bu kitabında bizi zaman tünelinde bir seyahate götürüyor.

Tabucchi’de  zaman zaman pek ham ve bayağı bir sosyalizm  görmekle birlikte yine de onda Buzzati, Calvino gibi yazarların o sıcak  İtalyan işlekliğini bulduğumu söylemeliyim.

Tabucchi, “Zaman hızla Yaşlanıyor”da sadece  dönem fotoğrafları çekmiyor, kahramanlarının zaman içnde değişimlerinin de nefis fotoğraflarını çekiyor.

“Bükreş Hiç Değişmedi”, “Ölüler Sofrada” sanırım kitapta, aklıma belli renkler bırakan  iki öykü.

Ne yalan söyleyeyim bazen aşırı betimleyici bir tutum takındığını ve bu yüzden de kitabı yarım bırakmak istediğimi itiraf etmeliyim. Tabucchi öykülerinde zaman zaman öykü ekonomisini görmezden geliyor. Bu da uzamış  öykülerin okunurluğunu azaltıyor.

Buna rağmen Tabucchi,   okumayı sevdiğim bir öykücü.

“Zaman Hızla Yaşlanıyor” özellikle  orta yaşa doğru ilerleyen okurlara daha anlaşılır ve tanıdık gelebilecek bir kitap. Tecrübelerin, anıların öznel resimlerine  son derece müşfik göndermeleriyle incelikli öyküler içeriyor.

Öbür yandan meselâ “Bulutlar” adlı öyküdeki sosyalist ezberin zorlama hümanist felsefesini okuduğumda,  kitabı  bir kenara atmamak için kendimi zor tuttum.

Gene de öykünün edebi tadını sevenler  ve özellikle İtalyan yazarların öykü anlatıcılığından hoşlananlar için güzel bir örnek.

Herkese iyi okumalar.