JM. Coetzee'nin okuduğum ikinci kitabı, "Utanç".
"Barbarları Beklerken" de bizi tarihi bir arka planla ağırlayan yazar bu kitapta çağdaş bir öykü sunuyor.
Kahramanların kişisel zaafları ve hayat öyküleri ciddi toplumsal ve siyasal göndermelerin üstünden olup gidiyor.
Kahramanların utançları şüphesiz romanın bireysel yönü. Ama öte yandan ırk ayrımcılığının bitişiyle Güney Afrika'nın özlenen ve arzulanan barış ve demokrasiye mi yoksa kabile kültürünün ve kuralsız bir mülkiyet deyimine mi döndüğü sorgulanıyor.
Artık beyazlar gibi mülkiyet sahibi olan zencilerin mülkiyeti korumayı sağlayan toplumsal kurumları aslında hiç de benimsemedikleri ve öğrenmedikleri tespiti dikkat çekici.
"Utanç" Coetzee'nin insan doğasına dair duyarlılığını bir kez daha zevkle okuduğunuz usta işi bir kitap. Herkese öneriyorum.
Posted via Blogaway
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder